skip to Main Content
LEIDSE TRIATLEET MET CROWDFUNDING NAAR KONA

LEIDSE TRIATLEET MET CROWDFUNDING NAAR KONA

Tekst: Ingmar Kooman
Foto: Eric Geelen

De triathlon op Kona, Hawaï is het ultieme doel voor menig triatleet. Niels Ros, lid van het Leidse ZVL-1886, kwalificeerde zich eind juni tot zijn eigen verbazing voor deze oertriathlon. De Leidenaar zoekt nu steun om zijn sportieve droom waar te maken.

Hondenweer was het bij de triathlon van Cork, op 23 juni. De wind zweepte de golven zelfs zo op dat het zwemonderdeel moest worden geschrapt. Maar ook zonder de 3,8 kilometer zwemmen is de combinatie van 180 kilometer fietsen en een marathon een aanslag op het gestel. Pas tien kilometer in de marathon keek Niels voor het eerst op zijn sporthorloge. Deed bij eerdere races de wedstrijdspanning hem soms de das om, in de Engelse heuvels verbaasde hij zichzelf. ‘Ik wist niet dat ik op zo’n zwaar parcours zo hard kon lopen’, zegt Niels. ‘Voor het eerst had ik de marathon in de triathlon uitgevogeld. Gewoon op gevoel en daardoor liep ik zoveel harder dan ik dacht dat kon.’ Op de finish was hij dan ook compleet leeg. Veertiende, in een veld vol toppers. ‘Ik ben nog nooit zo emotioneel geweest.’

Out
Bijna had Niels niet eens aan de start gestaan. Tweeënhalf jaar eerder liep hij een zware virale infectie op. Tijdens een rondje hardlopen in het Leidse Hout ging hij out. Achteraf bleek dat een ontstoken wortelkanaal een ontsteking in zijn ruggenmergvloeistof had veroorzaakt. Een week lag Niels in het ziekenhuis. ‘Ik kon nog geen vijf woorden onthouden. En dacht: ik ben klaar met sporten en klaar met mijn werk.’ Tot een goede vriend zijn laptop openklapte, herinnert Niels zich. ‘Lars toonde me de Ironman-website: “Over een jaar sta jij daar.” In het ziekenhuis boekten ze een ticket voor de Ironman Barcelona. De fysiotherapeut en bewegingswetenschapper nam zijn eigen revalidatie ter hand. Hij haalde Barcelona, maar liep daar geen goede marathon. En dus geen slot. Kona leek onhaalbaar.

Relativeren
Met Tessa kreeg hij een dochtertje, Noa. En daarmee leerde hij de sport ook relativeren. In Cork startte Niels dan ook zonder verwachtingen met drie trainingsmaten. Voor de lol, niet om zelf hard te gaan. En toen kwam zijn droom binnen handbereik. ‘Op het moment dat ze mijn nummer omriepen, keken Tessa en ik elkaar vol ongeloof aan. Tranen in de ogen: mijn sportdroom komt uit.’ Op 12 oktober start Niels dus op de ultieme triathlon.

Fit
Al had hij daar nog wel wat hulp bij nodig. Vliegreis, verblijf, de race zelf: alles is prijzig. Niels begon daarom een crowdfundingactie om het te bekostigen. ‘Normaal voel ik me al opgelaten als ik iemand vraag een kopje koffie voor te schieten. Kun je nagaan hoe dit voor me was’, legt Niels uit. ‘Maar Tessa heeft zoveel voor me gelaten: ik wil echt dat zij en Noa hierbij aanwezig zijn.’

Volgende week vliegen ze met zijn drietjes naar Hawaï. Niels kijkt uit naar zijn race. ‘Ik wil laten zien dat ZVL-1886 niet alleen topwaterpolo is, maar ook toptriathlon. Ik zal Kona niet gaan winnen, maar ga wel gewoon zo hard mogelijk om een mooie tijd neer te zetten. Zeker als Tessa en die kleine langs de kant staan.’

https://www.geef.nl/nl/actie/niels-naar-kona/

Back To Top